Identity Crisis

Kahit madalas man akong masermunan ng mga kaibigan na kailangang kong magsulat ng blog entry araw-araw, mahimalang umabot na pala sa 3000 hits ang blog site ko. Kaya sa mga patuloy na nadadaan, salamat. *sabog confetti*

***

Noong Sabado, kinailangan ko na naman pumunta sa bario. Kamakailan lang ay pumanaw ang aking Lola at matapos ang halos dalawang buwan, sumunod namang pumanaw ang isa sa mga tito ko. Nakakatawang isipin na sa kabila ng itunuturing na malungkot na pangyayaring ito ay kabi-kabila ang mga komento gaya ng:

- “Napepeste yata ang pamilya niyo?”

- “Dapat kasi hindi kayo nagwalis ng nakaburol si Lola.”

- “Walanghiya, nakamatayan niya ang kanyang mga utang.”

- “Ano kaya ang handa sa 40 days?”

 

Dala marahil na hindi naman kami “close” ng namayapa kong tito, hindi ko na lang pinilit o hindi na lang ako nagpanggap na miserable. Nabigyan ko na ito ng tamang oras, respeto, at atensyon. Wala na sigurong pwedeng isumbat sa akin.

Tuloy sa kwento…

Ayaw kong napapasyal sa bario sa ilang kadahilanan:

- Walang signal (at least ang phone ko, ewan ko sa iba). Kahit magmakaawa ka na at magdasal sa kung sino mang diyos, wala talaga. Para kang naka-isolate sa mundo.

- Walang matinong higaan. Kapag matutulog ka na, aakalain mong namamahay ka, pero ang totoo, masakit lang talaga sa likod ang kawayang-papag na higaan mo at ang unan mong nakabalot ng fishnet (na ubod ng tigas na iisipin mong “unan ba talaga ito o kalahating kaban ng bigas?”)

- Laging may poo-poo ng kalabaw sa daan. Ayos lang naman sana kung laging may something-something ng kalabaw, kaya lang, hindi ito tinatanggal o winawalis man lang (tipong kasama sa barangay charm ang may ipot ng kalabaw). Nagmumukhang kasal ng mga kalabaw sa dami ng “cakes”.

- Mabuhangin ‘pag maaraw, maputik ‘pag maulan. Malalaman mong malapit ka na sa bario kapag tumigil na ang sementadong daan. Para bang napag-iwanan ng panahon ang bario namin na hindi talaga sementado ang daan.

(Papunta sa bario sakay ng tricycle.)

- Walang pwedeng masakyan kung hindi lumang tricycle. Ganun kalayo ang bario namin, nasa paanan ito ng Bundok Arayat. Ang nakakatawa pa dito, kahit ilang taon na akong hindi pumapasyal (kunwari) o magbago man itsura ko (tumaba kunwari) ay alam ng mga tricycle driver na sasakyan ko kung sino ang lola ko, anong pamilya namin, kanino ako anak, at bago ko pa man sabihin kung saan ako dapat ihatid, ay alam na nila kung saan. Ang pinakanakakainis pa dito, habang nagbibiyahe, makikipagkwentuhan pa ang driver. “Alam mo nung maliit ka pa, blah blah blah.” PInakamainam na gawin ay magsuot ng earphones at makinig kay Mariah.

***

 

Wala ka ring pwedeng gawin sa bario kung hindi ang magsunog ng oras at maghintay ng tamang panahon sa sabihing, “Uuwi na ako.” Pero habang hinihintay mo ang oras na iyon, at habang pinipilit mong umiwas sa mga “small talk” na nais umpisahan ng mga ka-bario ng magulang mo (na malimit ay oily ang mga mukha at hindi alam ang konsepto ng hair conditioner), kailangan mong tiising makinig sa mga ganitong pag-uusap:

 

 

Scene 1: A Success Story

Mga Tauhan:

Farmer 1 bilang mamang naka-fatigue, mukhang madumi, at malamang kamag-anak ni Mama

Farmer 2 bilang matandang lalaki na oily ang mukha

 

Farmer 1: Pare, balita ku itang anak mu magobra ng ESEM? (Pare, balita ko ‘yung anak mo nagtatrabaho na sa SM?)

Farmer 2: A, wapin, pari, mag-adwa neng dumingu kanyan. (Ah, oo nga, pare, magdadalawang linggo na niyan.)

Farmer 1: Big time na ka, pari! (Big time ka na, pare!)

Farmer 2: *ngiting may yabang lang*

***

Scene 2: From Taiwan With Love

Mga Tauhan

Tita 23 bilang malayong kamag-anak (na tita ko yata); mukha siyang kobrador ng jueteng

Adelaida bilang madaldal kong Nanay

Sungkamaster bilang mapagpasensyang anak ni Adelaida

Tita 23: *tiningnan ako nang matagal* Ay, ya pin ini itang seaman mo, Dele? (Ito ba ‘yung seaman mo, Dele?)

Me: *ngiti lang kay Tita 23*

Adelaida: Aliwa ‘yan. I JayJay ita, itang bunsu. (HIndi ‘yan. Si JayJay ‘yun, ‘yung bunso.)

Tita 23: Ahhhhhh..Ini itang mig-Taiwan neh? (Ahhhhhh.. ito ‘yung nag-Taiwan noh?) *sabay turo sa akin na para akong object*

Adelaida: Aliwa. I Fer ita. I Ryan ‘yan, itang kadwa. (Hindi. Si Fer ‘yun. Si Ryan ‘yan, ‘yung pangalawa.)

Tita 23: *tingin lang sa akin na parang may ninakaw akong mamahaling alahas sa kanya* *tingin pa rin na parang nagdadalawang-isip na magtanong sa akin*

Me: Nanu pu ita? (Ano po ‘iyon?) *pagtitripan ko na lang*

Tita 23: O, tong, eka pa mag-asawa kanyan? (Oh, iho, hindi ka pa ba mag-aasawa niyan?)

Me: *tawa ng mahina* Ay, ali ku pu. (Ay, hindi po.)

Tita 23: Bakit naman?

Me: Gastus mu pu ‘yan. (Gastos lang po ‘iyan.)

Tita 23: E di manipun ka. (E ‘di mag-ipun ka.)

Me: *tingin kay mama*

Noong din oras na iyon ay nagbukas ng bagong topic si Mama (bago ko pa masaktan si Tita 23). Salamat, Ma.

***

Scene 3: From Taiwan With Love (Cycle 2)

Mga Tauhan:

Luyos Queen bilang matabang babaeng kapitbahay ng mga tita ko; nag-nganganga siya (‘yung nilalagyan ng luyos)

Ampalaya Queen bilang isa pa rin sa mga kapitbahay ng mga tito ko; may taniman sila ng ampalaya and whatnot.

Sungkamaster bilang tahimik na nakaupo sa balkonahe at nagsusunog ng oras na nakatingin sa mga kawayang isinasayaw ng hangin

[For the record, nag-usap ang dalawang queen sa harap ko na parang wala ako doon at nakikinig]Luyos Queen: Kaninu ne kasi anak ‘yan? (Kanino na ngang anak ‘yan?) [Meaning ako]

Ampalaya Queen: Ta kang Dely. (Kay Dely.)

Luyos Queen: ‘Yan itang pangane neh? Ot atsu ne pin, balakusang mig-Taiwan ya? (‘Yan ‘yung panganay noh? Bakit narito siya, akala ko bang nag-Taiwan ‘yan?)

Ampalaya Queen: Aliwa! Itang bunsu ‘yan. (Hindi! ‘Yung bunsu ‘yan.) *na parang siguradong sigurado talaga*

Me: Yaku pu itang kadwa, ita pung long hair dati na awsan ‘yung dudurug. (Ako po ‘yung pangalawa, ‘ung pong dating long hair na tinatawag niyong adik.) *alis sa balkonahe, nagugutom na naman*

Luyos Queen: Ay, ot pangataba na? (Ay, tumaba siya.) [Katatalikod ko lang.]

Me: *iniisip “Pakyu!”* *Ngiti lang*

***

Pahabol:

Pag-uwi ko sa amin, akmang bubuksan ko ang gate…

Lesbian Neigbor: Huy, kapilan ka pa dintang? (Huy, kailan ka pa dumating?)

Me: Hmmmm..ngeni pa. (Hmmmm.. ngayon lang?)

Lesbian Neighbor: Kasagli mu Taiwan? (Ang dali mo naman sa Taiwan?)

Me: Hmmmm.. enaku man ibat ka rin. Pota i koya kung ing amanwan mu. (Hmmmm..hindi naman ako galing doon. Baka ang ibig mong sabihin si kuya.)

Lesbian Neighbor: Ay wa pala. (Ay oo nga pala.)

Me: *bukas ng gate* haaaayyyyy..pambihira

Role Mo ‘To Presents Amy Austria

AMY AUSTRIA

Mga roles na laging ginagawa:

- Katulong na may regional accent

- Katulong na may regional accent at inaaswang ng amo

- Madaldal na katulong at laging nakadikit sa among babae

- Nanay na laging may magandang anak

- Umiiyak na nanay

- Mahirap at iyakin na nanay

- Hindi tunay na ina ng bida

- Tiyahin na lumilitaw lang tuwing may problema

- Ina ng taong-ibon

- Japayuki

- Japayuking nagyoyosi

- Japayuking nagyoyosi at nagto-tong-its

- Japayuking nagpapabili ng “coke” sa batang mamamatay din sa kalaunan

- Mortal na kaaway ni Cherie Pie PIcache

- Bestfriend ni Cherie Pei PIchache

- Babaeng nakapalda at may hawak na pang-mahirap na pitaka

- Babaeng loshang at hindi marunong mag-ayos ng sarili.

Role Mo ‘To Presents Robin Padilla

ROBIN PADILLA

Mga roles na laging ginagawa:

- Siga

- Siga na nagyoyosi

- Siga na nagyoyosi at umiinom ng alak

- Siga na nagyoyosi, umiinom ng alak at nakikipagsuntukan

- Preso

- Mabait na preso

- Inosenteng preso

- Magtatalyer

- Unemployed pero naka-leather jacket

- Body guard ng isang baduy kung manamit na bossing

- Lalaking maraming tattoo at kamukha ni Alicia Keys ‘pag malayo

- Lalaking kaaway si Eddie Garcia

- Pinakamatandang batang-kalye

- Kapareha ang kasalukuyang pinakasikat na pukershia (sexy star)

- Mabait na kuya

- Talon ng talon habang pinapasabugan ng kung anu-ano

- Cowboy-kuno sa Baguio

- Mag-vivideoke

- Kapareha ng tabaing si Ate Shawi

- Maghuhukay ng kayamanan

Top 25 Cliches sa mga Fantaserye

1. Laging makapal ang make-up ng kontrabida.

2. Laging mga lumilipad pero mahilamang hindi nagugulo ang ayos ng buhok.

3. Ang konsepto ng itsura ng aswang ay hindi nalalayo sa itsura ng mga taong grasa.

4. Syempre, laging malakas ang kapangyarihan ng mga kontrabida (pero hindi sila nananalo).

5. Animo’y pagsunod sa tradisyon ng mga Japanese series, gaya ng Bioman at Maskman, ang lider ng mga kalaban ay nagpapapadala ng mga mahihina at mangmang nitong alipores.

6. Madalas ay inggitero ang kanang-kamay ng kontrabida at may kakayahang maglunsad ng pag-aaklas a pangunahing kontrabida anu mang oras nito gustuhin.

7. Laging may kapangyarihan ang mga accessories, gaya ng kwintas, headband (sapula), singsing, at kung anu-ano pa.

8. Ang bida (kung ito man ay may secret identity) ay laging nagpapakitang mahina ito at lalampa-lampa.

9. Laging may kamag-anak ang bida na magnananais na kunin ang kapangyarihan mula sa kanya.

10.  Madalas makipaglaban ang bida sa mga “cartoons“.

11.  :Laging may makulit at nagsasalitang hayop na kakulitan ng bida.

12.  Hindi nawiwindang ang mga tao na makakita ng mga “hindi tao” basta masagip lang sila sa kapahamakan.

13.  Laging may itatakas na bata para palakihin sa mga mundo ng mga “mortal”.

14.  Uso rin ang mga ampon issues sa mga fantaserye.

15.  Laging may batong:

- nilulunok

- isinusot

- kinakantahan (o sinasabihan ng chant)

- pinagdidikit

- isinasangla (joke)

- tinutunaw sa foil (shabu pala eh)

16.  Laging nagiging kaaway ng bida ang bestfriend/kamag-anak/kasintahan sa tulong ng kapangyarihan ng kontrabida.

17.  Ang papel ng reyna ng isang kaharian ay magsilang ng anak na magiging bida ng fantaserye.  Mamamatay din ito o makukulong o bigla na lang mawawala sa kalaunan.

18.  Laging may ka-love-team na mortal ang bidang may powers.

19.  Laging may matandang mukhang hindi naliligo na “mentor” ‘di umano ng bida.

20.  Umiikot sa agawan ng jowa ang awayan ng mga bida at kontrabida.

21.  Ang konsepto ng mga paraiso at mahiwagang lugar ay umiikot sa mga floral designs at fogging machines.

22.  Ang laging misyon ng mga alipores ng kotrabida ay patayin ang bida.

23.  Laging may tagong kapangyarihan na kailangan munang “i-explore” ng bida.

24.  Ang huling tagisan ng lakas ay magtatapos kapag sawa na magalit ang kontrabida.

25.  Madaling makapag-move-on ang lahat kahit marami ang binawian ng buhay.

Top 25 Cliches sa mga Drama sa TV

(May mailagay lang na photo)

1. Ang solusyon ng bidang lalaki sa kanyang mga problema ay ang mangalantari ng malanding babae na handang-handa na makipag-one-night-stand sa kanya.

2. Lagi na lang may naki-kidnap.

Mga madalas ma-kidnap:

- gerfrend ng bida

- mayaman na tagapagmana

- magbabarkadang nakasaksi ng krimen

- babaeng ipapalit sa kamukha niya para magpanggap bilang siya

- presidente ng kompanya

- mayor at iba’t-ibang politiko

- presidente ng labor union

- bata na sa kalaunan ay anak pala ng kidnapper (o “manguang-anak” in Kapampangan)

3. Ang lahat ng one night stand at premarital intercourse ay magbubunga ng anak na kalaunan ay magiging tagapagmana ng malaking lupain, sandamakmak na pera, o isang kompanya.

4. Sa mga kwento na may mga estudyante, lagi na lang may sosyalerang girl na nagmamaganda at may kasamang mga alipores na wala yatang ginawa sa buhay nila kung hindi ang magpa-alipin kay sosyalerang girl.

5. Okay lang ang maraming mamatay, ‘wag lang ang mga bida.

6. Ipinapalagay na ang mga tao sa corporate world ay laging mukhang mga nagtitinda ng electric fan kung manamit.

7. Hindi uso sa mga away sa mga drama ang aregluhan sa barangay level. Madali rin para sa mga mahihirap ang idala sa demadahan ang labanan. Laging may synopsis ng kwento ng pighanti/lihim/kahihiyan ang testimonya ng biktima. Mukhang abnoy ang mga attorney at parang laging natatae ang mga judge kapag nag-i-ingles.

8. Siguradong may isang karakter ang hindi tunay na anak at inampon lang.

9. Ang paghihiganti ng mga karakter sa mga drama sa TV ay tumatagal ng 10, 20, o 30 taon. Itutuloy pa ito ng mga naging anak nila na sa huli ay magkaka-in-love-an din naman.

10. Magdadrama muna at magsasambit ng nakakaluhang speech ang isang tauhan habang niyayakap nito ang inatake sa pusong kaanak o katipan.

11. Lahat ng anak ng mayamang kararter ay nag-i-ingles at may tendency na mamahiya (o manglunod sa swimming pool) ng mahihirap na bata sa anu mang oras nito naisin.

12. Laging varsity basketball player ang pinakagwapo sa campus. [Hindi rin.]

13. Laging may ipinagkakasundo na magpakasal kahit ayaw ng mga ikakasal.

14. Ang bestfriend ng bidang babae ay madalas hindi kagandagan at magaslaw kumilos.

15. Ang kontrabida ay lagi na lang kausap ang kanyang sarili at sinasabi ang kanyang mga maiitim na balak kahit saan, kahit marami pa ang nakakarinig.

16. Lagi na lang may karamdaman ang mga tao.

Mga madalas na nagiging karamdaman ng mga tauhan sa kwento:

- Cancer (sa utak, sa dugo, sa lapay, sa balunbalunan, sa bukong-bukong.) Basta laging may cancer.

- Amnesia

- Atake sa puso

- Mapipilay/malulumpo/mawawalan ng kakayahang magka-anak (as if naputulan ng something. Kadiri.)

- Mga espesyal na sakit (sunog na mukha na parang tocinong itinapal, nabulag sa aksidente, sinabuyan ng asido, nilagyan ng ekis sa mukha, binago ng tuluyan ang mukha)

17. Laging may losyang na nanay na iniiyakan ang pighati ng kahirapan ng buhay.

18. Lahat ng prostitute ay walang-habas kung makapagyoyosi.

19. Laging may mag-a-apply ng trabaho at may dalang white folder.

20. Nakatutok sa bawat pagkakataon ang mga magulang sa kung sino ang dapat i-date ng kanilang mga anak.

21. Ang mga “dumudurog” o nagdodroga ay laging may tattoo at shirtless (manyakis din sila madalas.)

22. Lagi na lang may mayaman, gwapo, matalino, matino, single, may magandang bahay, ingliserong lalaki na kakalinga sa bidang babae kapag kasalukuyan itong sawi sa kanyang pag-ibig sa bidang lalaki.

23. Ang mga pulis ay tagahanap ng mga nawawalang bida (na napadpad sa isang liblib na lugar, sugatan, walang malay, at nasa bingit ng kamatayan.)

24. Kapag narinig mo ang linya ng isang karakter habang hawak ang telepono, “Ako nga po. ANOOOOOOOOOO??” tapos bigla lang matutulala/iiyak/matutulala at iiyak, ito ang mga pwedeng pagpiliing nangyari:

- may naaksidente

- may dinala sa hospital at malubha ang kalagayan

- may kinidnap

- may na-tegi (namatay)

25. Sa mga tagpo na may makukulong na babae sa koreksyonal, lagi na lang may bubugbog sa kanya na lesbiana (No offense, Anne).

(Wala lang din, baka awayin ako ng Channel 2. May mailagay lang din)

Overseas Call and whatnot

Mga tauhan:

Me - bilang tumatabang anak ni Adelaida; may apat na araw para magbaboy-baboy at walang gawin dahil Martes pa ang pasok sa opisina; nag-ko-contemplate na magpa-tattoo pero binura din sa isip ang ideya kasi masakit siguro magpalagay ng tattoo (at malamang bored lang talaga ako); nagsusulat ng blog entry habang nangyayari ang mga sumusunod na pag-uusap.

Adelaida – pamosong nanay ko na may sariling section sa blogsite ko; kilala sa pagpapakalat ng “The Gospel According to Adelaida Monologues“; kasalakuyang kausap ang kapatid kong si JayJay; nakainom ng konti dahil galing sa birthday party ng homeowners association president sa subdivision namin.

Tatay - wala talagang pangalan [Bakit ba kayo nakikialam?]; nakainom din dahil galing din sa birthday; extra lang sa usapan; sad to say, tatay ko.

JayJay - bunso kong kapatid na weird; nililibot ang mundo dahil kasalukuyang nag-se-seaman; nagpapayaman at nag-uukay-ukay sa US nang huli niyang e-mail sa akin.

***

The Phonecall

(Nag-ring ang phone)

Me (kausap ‘yung sa kabilang linya, syempre): Hello? Sino po sila?

JayJay: Ya? (Kuya?)

Me: Hello? Sino po sila?

Jayjay: Ya, i JayJay ini. (Kuya, si JayJay ito.)

Me: Ah okay.

(Biglang kinatok ang pinto ng kwarto ng alcoholic parents)

Me: Ma, mamawus ya i JayJay. (Ma, tumatawag si JayJay.)

(Katok pa rin sa pinto.)

Me (kausap si JayJay): Saguli mu, no kasasakit gisingan reng pengari mu. (Hintay lang ah, hirap gisingin ng mga magulang mo.)

Jayjay: Bakit wari? (Bakit ba?)

Me: Eh makainum la reng adwa, ibat la ketang bertdey. (Eh nakainom ang dalawa, galing sa birthday.)

(Katok ng malakas sa pinto)

Me: Ma!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Adelaida: Nanu?!!!!!!!!! (Ano?!!!!!!!!!!!)

Me: JayJay.

(Bumukas pinto.)

Adelaida (kausap ako): Ot sinabi mo pang minum kami? (Bakit mo pa sinabi uminom kami?) *medyo natatawa*

Me: Eh tutu naman. Kasikan ‘yung malakak nandin ikayung adwa. (Eh totoo naman. Ang lakas kaya ng hilik niyong dalawa.)

Adelaida (kausap si JayJay): *blah blah blah*

(Pakatapon makausap si JayJay)

Adelaida (kausap si Tatay): Pakisabyan me kanu ing anak mu ow. (Kausapin mo raw anak mo ow.)

Tatay (kausap si JayJay): O, kamusta na ka ken, anak? (O, kamusta na diyan, anak.) *blah blah blah* I love you.

Adelaida & Me: KADIRI!

Me: Ewwwwwwwww!!

Adelaida: Yuuuuuuucccckkkk!

*the end*

Tapos nagtataka si Tatay kung bakit hindi namin siya gini-greet ng Happy Fathers Day (‘pag Father’s Day) o kung bakit, alam niyo na, hindi kami close.

Pahabol:

(Matapos magkwento yata si JayJay ng namatay na kasamahan sa barko.)

Adelaida (kausap si JayJay): Ay, pakanita ba? Eh ‘di inuli de frozen ya? (Ah ganun ba? Eh ‘di inuwi siya ng frozen?)

Me (nakikisawsaw sa usapan): Balamu baka yamu neh? (Parang baka lang noh?)

Adelaida (kausap si JayJay): Sabi na ping koya mu, banned ku pa kanung pagupit. Pa-rebond naku kanu potang makabe neh. (Sabi nga ng kuya mo banned na daw ako magpagupit. Ipapa-rebond niya daw ako kapag nagpahaba ako ng buhok.)

(May sinaabi si JayJay sa kabilang linya.)

Adelaida (kausap pa rin si JayJay): ABA, AYDUMO, NANUNG BURI MUNG SABYAN? PIKAKARINE MU KU WARI OT SABYAN MUNG MAGPALAGU KO? TA EKU MALAGO? (ABA, DAMUHO KA, ANONG IBIG MONG SABIHIN? IKINAKAHIYA MO BA AKO AT NASASABI MONG HINDI AKO NAGPAPAGANDA? HINDI BA AKO MAGANDA.

Me: *Tiningnan si Mama, pabulong na sinabing, “hmmmmm..not really?“*

xoxo sungkamaster

Ano ang iisipin mo kung makikita mo ito…

Ito ang ilan sa mga naipon kong larawan (galing kay Ruth, the digicam) na sinawing palad na hindi pwedeng gawing blog entry mag-isa, kaya, heto, namukha na lang silang random collection.

***

1

A. OMG! Buti na lang, I don’t have barya pa naman.. Manong, can you make palit my one hundred pesos?

B. Umamin ka, Boss, operator ka ng jeuteng noh?

C. Ganyan na ba ang labanan sa goma ngayon? Pera-pera na talaga ang labanan ng mga kids?

D. Anak, allowance mo oh, nagmamadali ako, hindi ko na binilang.

E. Others ______________________

***

2

A. Hindi dahil ikaw ang Son of God ay may karapatan ka nang hindi maligo?

B. Sa tingin ko makapal ang eyeshadow mo, kuya.

C. Ganyan itsura ko kapag hindi nag-shave.

D. Ganito itsura ni Sam Milby bago mag-artista.

E. Others ______________________

***

3

A. Nagpapatugtog siya ng “Lean Back” ni Fat Joe at sinasabayan ang tugtog

B. Relax lang kayo, professional driver ako.

C. Kuya, kung masakit ang likod mo at pagod ka na, pwede namang umuwi na muna?

D. Ang ganda ng trashcan, kakulay ng car seat.

E. Others ______________________

***

4

A. Hmmmm.. alien ka? Bakit wala ka kutsara? Bakit tinidor lahat?

B. I hope this is not a food review, kasi, in fairness, hindi presentable.

C. Maniniwala ka bang calderetang ostrich ‘yung katabi ng tahong?

D. Huhuy, kunwari alam niya ‘yung ostrich.

E. Others ______________________

***

5

A. OMG! Ano ‘yan, ilayo niyo ‘yan sa akin! OMG! Nakakatakot!

B. Hanep, ito ba ‘yung bagong character sa Transformers Part 2?

C. Astig, ang ganda ng fruit tray niyo, pare.

D. Father, konti lang po ang nakolekta natin, hindi kasi nag-practice ng maigi ‘yung choir.

E. Others ______________________

***

6

A. Ang cool! Pagan castle! Imhoooootep! Imhoooootep! Imhoooootep!

B. Ewwwww, i think the mamang horsie is wearing a bahag or something.

C. Sugal pa! Sugal! Sugal! GRRRRRRRRRRRR

D. Saan ‘yan? At ng makaiwas, creepy!

E. Others ______________________

***

6

A. ‘Yan ba si Sam Milby at Piolo Pascual kapag wala sila sa harap ng kamera? Bagay, in fairness.

B. Tago! Dali, pupuntok na ‘yung fountain!

C. Hmmmm.. do you think the kalapatis can hinga if they are nakasupot?

D. Tingnan niyo mabuti, parang may sariling buhay ‘yung sa loob nung yellow thingie.

E. Others ______________________

***

7

A. Okaaaaaaaayyyyy.. this is awkward, babalik na lang po ako bukas.

B. Mga bata, ganito makipagkaibigan ang mga butiki. Sabay-sabay, “Ang mga butiki at mabuti.”

C. Mula ngayon, sisiguraduhin kong napapakain ko ng maayos ang KAHIT ANO/SINONG nakatira sa bahay.

D. Parang crocodile na ito, promise.

E. Others ______________________

***

Ang mga nakita niyong larawan:

1. Mga kita galing sa NFA rice sa kalapit na opisina. Binibilang ang mga ito ng mapagtripan ko.

2. ‘Di umano’y taong naka-costume sa isang holiday sa Canada. Sa original na larawan, may kayakap si Kuya Balbas.

3. Super sandal na driver sa Baguio noong mapagtripan naming mag-dyip ng mapasyal kami doon. Pumunta kami ng SM Baguio. Pareho lang. Walang kwenta.

4. Pulutan naming “Juliana Mussels” (or something, ‘di ako sure) at calderetang ostrich noong minsang magyayang maglasing si Daddy Bigas.

5. Makalumang black and white over-head projector na nakatiwangwang sa lobby ng function room ng isang hotel sa Angeles City.

6. Giveaway at pabalot ni Mama noong magninang sa kasal si Mama sa isang “liblib” na lugar.

7. Well, kailangan ko pa bang sabihin?

Confetti at Ribbons para sa Ginebra Team

Nakunan (meaning, “taken” hindi po “miscarriage”) ko sa Bruno & Diego Bar or something.  (Kaya nga minsan maganda na ‘yung nag-i-ingles na lang eh.)

Masayang masaya ako sa pagkakapanalo ng Ginebra team kanina.  Nakipanood ako habang excited si Tatay na baka nga daw manalo ang Ginebra.  Nang mga oras na iyon, iniisip ko kung bakit ba hindi pa Thursday afterwork para maumpisahan ko na ang aking long and extended weekend.  Friday (leave), Saturday Sunday (weekend) at Monday (kinorup na holiday na naman, malamang).

Kaya, congratulations, Ginebra!  Sa wakas, tapos na rin ang kung ano mang conference ang nilabanan ninyo.  Sa wakas, magagamit ko na ang binabayaran kong cable TV at makakapanood ng ibang channel.  Sorry, ‘Tay, no basketball for you.

For the record:  pwede ko naman ilipat ang channel, ang siste, sino ba gusto makipag-away kapag pagod ka galing sa trabaho (meaning, ako) at hindi ba dapat kung sino ang mas nakakatanda, siya ang umiintindi (meaning, ako pa rin).

India Stampede: The 6th Reading According to the Gospel of Adelaida

Purista na maitutuwing si Nanay pagdating sa kanyang mga opinyon, kaya pina-alalahanan po ang mga babasa nito na ‘wag pong ma-offend (o kung ma-o-offend man, kimkimin niyo na lang) o kung hindi ka naman talaga na-offend, eh ma-offend ka na, para maiba naman.

Ang mga sumusunod ay batay sa mga tunay na pag-uusap. Sinadya pong hindi itago ang pangalan, lugar, pangyayari para naman mas magmukhang “cool”.  Kung pikon ka, baduy ka.

***

Ayon sa Reuters (kunwari sosyal..hehehe), “At least 145 people, mostly women and children, were crushed to death under the feet of thousands of pilgrims in a stampede at a temple in northern India on Sunday, police said.”    

Hindi ako sigurado kung alam ni Mama kung ano ang Reuters. Ang alam ko lang, noong isang araw, mga 30 minutes akong nagpapaliwanag sa kanya kung anu ang ibig sabihin ng “*some text missing*” kapag nakakatanggap ka ng text.

Habang masaya akong nakahilata sa sofa at pinagtitiyagaan na panoorin ang mga local news, masinsin na nanonood si Mama. 

“Mahigit 145 katao sa India, patay sa stampede!” sabi ng balita sa TV.

***

Heto ang mga sumunod nangyari matapos ang balitang iyon…

Me:  Ay, ninanu la? (Ay, napano sila?)[Kunwari may pakialam talaga.]

Mama: Ninanu la pin neh? (Napano nga sila noh?)

Me:  Ma, mete la. (Ma, namatay sila.)

(Drumroll, please)

Mama:  Yan, e kasi Apung Ginu ing sasamban da eh. (Yan, hindi kasi Panginoong Diyos ang sinasamba nila.)

Me:  *tawa lang ng tawa*

Mama:  Ot mayli ka?  (Bakit ka tumatawa?)

Me:  *tawa pa rin ng tawa*

Mama:  Reng keng India kasi ela sasamba keng Apung Ginu.  (‘Yung mga nasa India kasi hindi sumasamba mga iyan sa Panginoong Diyos)

Me:  *naluluha na sa kakatawa* O nanung sasamban da? (Eh anong sinasama nila?)

Mama:  Usa.

Me:  Usa?

Mama:  Wa. (Oo)

Me: Siguradu ka?  (Sigurado ka?)

Mama:  Ay, ali pala. (Ay, hindi pala.)

Me: O nanu mo? (Eh ano?)

Mama:  Tupa pala.

Me:  *tawa na naman*

Mama:  Eh wari sisilaban do reng tupa kaybat ilang sasamban da.  (Eh ‘di ba sinusunog nila mga tupa tapos ‘yung sinasamba nila.)

Me:  Silab de saka de samban? (Susunugin nila tapos sasambahin nila?)

Mama:  Wa. (Oo.) [seryoso si Mama.]

Me:  Kaninu mu abalu ‘yan?  (Kanino mo nalaman ‘yan?)

Mama:  Bakit?

Me: Kaninu mu pin abalu ‘yan? (Kanino mo nga nalaman?)

Mama:  Ala mu, tsismis mu. (Wala lang, tsismis lang.)

Me:  So, ela pala sasamba keng Apung Ginu reng keng tau keng India neh?  (So, hindi pala sumasamba sa Panginoong Diyos ang mga tao sa India noh?)

Mama:  Wa.  (Oo.)

Me:  And sasamba la kareng tupa neh?  (At sumasamba sila sa tupa noh?)

Mama: Wa. (Oo.)

Me:  Ot alimo kambing o kaya damulag ing samban da?  (Bakit hindi na lang kambing or kaya kalabaw sambahin nila? [tamang trip na lang]

Mama:  Eku balu, kinwentu damu kaku. (‘Di ko alam, kinwento lang sa akin.)

Me:  Ninu ulit migkwentu keka? (Sino ulit nagkwento sa iyo niyan?)

Mama:  Bakit?

Me:  Paten ke.  Pamaglokwan na ka.  (Papatayin ko.  Niloloko ka niya.)

***

 

 

 

 

 

Mga naisulat na patungkol kay Mama:

- The 5th Reading According to the Gospel of Adelaida

- The 4th Reading from the Gospel of Adelaida (Ang Bongang-Bongang Come Back)

- The 3rd Reading from the Gospel of Adelaida

- The 2nd Reading from the Gospel of Adelaida

- The Gospel According to Adelaida

- Kari-MARIMAR-im

- Ano ang Mangustin?

Little Miss Munting Mutya?

 

Nakapanood ka na ba ng beauty contest para sa mga bata?  Nakakita ka na ba ng mga magulang na masayang-masayang pinapanood ang kanilang mga anak habang nag-ta-talent-portion ang mga bibong-bibong anak?  Kadiri noh?

 

Naiilang ako kapag may nakikita akong batang naka-make-up at ginuhitan pa ng nose line.  Pinakanakakatakot ‘yung makakakita ka ng batang parang pinaliit na debutante. Madalas iniisip ko, ano ang ginawang kasalanan ng mga batang ito para pagtripan sila ng ganito ng kanilang mga magulang?

 

Hindi pa riyan natatapos ang kalbaryo ng mga batang pilit isinasali sa mga ganyang patimpalak.  Bago ang coronation night, ipaparada pa ang mga bata sa daan.  At dahil hindi naman talaga malakihan ang budget (o wala naman talaga budget) sa mga ganyang contest, kanya-kanyang diskarte ang mga magulang ng mga bata.  May ibabandera sa binihisang pick-up truck, may ipaparada sa isang binaklas na owner-type jeep, may isasakay sa isang top-down na tricycle, at kadalasan, may ipaparada lang sa isang three-wheeler na binalot ng Japanese paper.  Ibibilad ang mga bata habang pinaparada. Pasunod-sunod ang mga magulang habang inaabutan nila ng panyo at tubig ang kanilang mga pawisang anak, habang sinisinyalan ng, “Smile ka, anak, smile!” Pagkatapos kapag hindi ngumiti ang bata, lalapitan ito ng magulang nito at kukurutin sa singit sabay banat ng, “Sige ka, ‘pag di ka nag-smile, kikidnapin ka nung mamang  ‘yun oh,” sabay turo sa pinakamalapit na pangit na nakita.  Pinakapamosong linya ng mga Kapampangan pagdating sa mga kidnapper ay ang panakot sa mga batang, “O yan na ing manguang-anak”[Hayan na ‘yung kidnapper.]

 

Sigurado ako, ang mga magulang lagi ang may desisyon na isali ang kanilang mga anak.  Walang “say” ang mga bata kung gusto ba nilang mapahiya sa harap ng mga manonood.  Lahat ng magulang ay animo’y nag-aambisyon na manalo bilang “Little Miss Munting Mutya ng Barangay Something Something” <gaano kaya kaliit ‘yung batang ‘yun> ang kanilang mga anak. Magastos, nakakapagod, at marami-rami na rin ang kurot mula sa mga stage mother kapag hindi ngumingiti sa mga tao ang kanilang mga anak.

 

Kadalasan mayroon pang mga talent portion ang mga ganitong mga contest. Syempre, ang mga magulang ang mamimili ng mga talent ng kanilang mga anak.  Kahit sintunado ang anak ay pakakantahin siya ng “Forever’s not enough” ni Sarah Geronimo.  Kahit hindi marunong sumayaw ay pasasayawin ng pinakabagong kanta ng Sex Bomb.  Kahit hindi pa marunong magsalita ng maayos ay ipapadula ang pamosong drama na kung tawagin ko ay, “Mahirap kami at magrerebelde ako at pag-uwi ko sa bahay matapos magsisi sa kasalanan ay dadatnan kong patay na si Nanay at mababaliw ako” monologue.

 

Maririnig mo naman sa mga manonood ang mga tawanan, mga pagkutya, at mga pasaring na makapal ang blush-on ng batang naka-spaghetti strap.  May maririnig ka pang, “Ang pangit naman ng anak ni <name>, bakit pa kasi isinali.”   ‘Yung nga po ang siste, bakit pa kasi isinasali?  Tandaan na bata pa ang mga ito.  Kung madalas sabihin na katuwaan lang ito, eh ‘wag isali ang mga bata sa trip ng mga magulang.

 

Ang mga ganitong contest, na kung saan nagiging sentro ng atensyon ang mga bata, ay kung tutuusin ay magandang experience sa mga bata.  Pero madalas, iniisip ko rin na para itong paraan ng mga magulang upang balikan ang kanilang kabataan. Madalas, ang naiisip ko, marahil ay hindi naisali sa mga ganitong patimpalak ang mga magulang.  Marahil hindi sila nabigyan ng panahon noong bata pa sila na magpakitang-gilas.  Marahil sila dapat ang nasa entablado at kinukutya ng mga tao.

 

Hindi po masama ang paghahangad na maging beauty queen ang inyong mga anak. Hindi po masama ang pagbibida sa mga kakilala niyo na mukhang artista ang inyong mga anak.  Lahat po ng inyong mga pangarap at mga nais maabot ng inyong mga anak ay natural lamang na lagi niyong iniisip.

 

Madalas ding masabihan ang mga bata na huwag makikisali sa usapan ng mga matatanda. Pero hindi ba nararapat din na huwag sumali ang mga magulang sa usapin ng mga bata.  Ang depensa ng mga magulang, “Mas alam ko ang makakabuti sa aking mga anak.”  Nakakatuwang isiping ginagawa pang dahilan ang mga anak para lang mapagbigyan ang mga kapritcho ng mga magulang.

 

Wala pong masama sa pangangarap na malinang ang mga pausbong na talento ng mga bata.  Ang nakikita ko pong mali ay ang harap-harapang pagpilit sa mga batang harapin ang mga bagay na kung tutuusin ay magulang lang naman ang may kagustuhan.  Hayaan po nating silang maging bata.

***

Nalathala sa aming regular na newsletter. Wala lang, bawal mag-repost? hehehehe