Mga Sorpresa!

Hindi ko alam kung dahil nag-post ako ng anim na blog entries kahapon, bigla ko na lang nakita ‘to nung mag-log-in ako sa WordPress.

at ito pa…

Okay na sana eh, hapiness hapiness kung baga, ‘yung tipong, “shet, may nagbabasa na pala ng blogsite ko!”, kaya lang nakita ko rin ito.

Anak naman ng tilapia, 27 hits lang! 27 hits! May nagbabasa ba sa WordPress?  Pero I’ll take it as a “condiment” na rin.  Mabuti na ang may ganyang publicity kaysa sa wala.

And yes, mga isa o dalawa sa hits for today galing pa sa akin tuwing napipindot ko ‘yung na-paste kong link ng blogsite ko sa Facebook at nakakalimutan kong mag-log-in sa WordPress account ko.

***

I can’t wait for New Moon. Nakakakilig ang ideya na may nare-review na naman akong magandang pelikula, gaya na lamang ng mga sumusunod:

Harry Potter and the half gallon of grape juice

Majubis Love (Ang Kwento sa Likod ng Pamosong Sam Milby Movie)

Ito ay tungkol sa pelikulang “sunshine”

At bilang patunay na isa akong masugid na tagahanga ng film franchise na ito, narito ang ilang tagahanga ng Twilight at New Moon na nais magpahatid ng kakanilang mensahe.

***

At dahil kaarawan ngayon ng malapit kong kaibigan na si Otso (na isa pala sa pasimpleng nag-ad-advertise ng blogsite kong wala naman talagang nagbabasa), this entry is dedicated sa kanya.  Mgft?  Happy birthday, Bading. Hgeb!

Wala na lang akong sasabihin

Sana matalo si Pacquiao

Hindi matatawaran ang excitement ng lahat sa parating na laban ni Pacquiao.  Ako man ay excited na malaman ang magiging resulta ng laban niya.  Sana matalo siya, para maiba naman.  Imagine ang mga balita kung natalo siya.  May kung dalawang linggo hanggang isang buwan ding pagpipyestahan ang mangyayari.  Makakalimutan ng bansa ang problema sa darating na eleksyon at kasalukuyang problema umano sa langis. Sasabihin din sigurado na nadaya si Pacquiao.  Hindi pa rin makakaligtas ang mga manononood sa mga panayaw sa hinayupak na Nanay ni Pacquiao.

Sa anu mang pagkakataon, hindi ako naniniwalang ang laban ni Pacquiao ay laban ng bansa. Isa itong boxing match, period.  Grow up, people.

Ang Mahirit na Guard

Dahil maarte ang aming homeowners association (na kinabibilangan ng pamoso kong nanay na si Adelaida), siniguro yata talaga nilang maging semi-exclusive ang aming subdivision sa pamamagitan ng pag-hi-hire ng isang night-shift echuserong guard.

Nakailang beses na ring kaming nagpang-abot ng echuserong guard, na tawagin na lang nating si Badong (hindi tunay na pangalan.  I mean, hindi ko na talaga inalam ang pangalan, kung hindi ilalagay ko talaga dito sa entry na ito.)

Hindi naman ako madalas gabihin pag umuuwi.  Kaya lang, hindi rin naman ako lumalabas ng bahay at gumagala para makipagkaibigan sa mga tao sa subdivision on a regular basis.

Ilan lang mga sumusunod sa mga pamatay na tanong ni Badong bago ako papasukin sa gate ng subdivision (tandaan na 19 years na kaming nakatira sa subdivision):

-          Saan po kayo pupunta?

-          Dito ka ba talaga nakatira?

-          Anong street niyo?

-          Ano pong gagawin niyo sa loob?

-          Kanino po kayong bisita?

Dumating din naman ’yung panahon na parang nakilala na yata ako ni Badong.  Kaya lang, may mga hirit pa rin siya tuwing papasok ako ng gate.

(Sa isang kotse, hinatid ng mga kasamahan sa opisina, papasok ng gate habang nagkukwentuhan)

Badong:  ’Wag po kayong maingay, baka magising ‘yung mga homeowners.

Rai:  Mag-noisy ka, echusero!  Buksan mo na ang gate!

***

(Nakasakay sa isang red plate na sasakyan)

Badong:  (Kausap ang driver) Babalik pa ba kayo?

Driver (na echusero din):  Hindi na!  Kina Rai na ako titira!  Gago!

Harry Potter and the half gallon of grape juice

Madami akong opinyon sa pinanood naming pelikula kamakailan ni Topie sa Megamall.  Ito ang pamosong pelikulang Harry Potter and the Half Blood Prince.

• Saan pupunta ang nanay ni Malfoy at bihis na bihis?  Mantakin mong ang kasama niyang si Bellatrix ay parang babaeng taong grasa kung magbihis.  Awkward…
• Wala talagang nakaisip nung aparador noh?  As in wala talaga?
• Super tanda na si Professor McGonagall, tipong swerte na at umabot pa si Book 6 ng pelikula.  Ang tanong ngayon, umabot pa kaya siya sa katapusan ng franchise na ito?
• Ron at Hermione, grow up already.  Mga paksyet kayo, hindi naman kayo attractive, ang tagal niyo pa magligawan.
• Hindi rin ako convinced na may naghahabol sa tigyawating si Ron.  Dahil nag-gym ka, ganun?  I don’t think so.
• Paulit-ulit na pino-focus ang maitim na kamay ni Tatang (Dumbledore).  Yes, yes, alam namin nakilaban ka sa Lord Walang-Mukha, pero kailan mo talagang i-focus ang kamay?  Try mo kaya hugasan, baka dumi lang ‘yan, Tatang.
• Ito talaga ang pinaka-problema ko.  Kinailangan ba talagang inumin ni Tatang ’yung pagkarami-raming grape juice? As in ang dami, promise.  Ika nga ni Euge, ”isang malaking jar!”  Kahit sino naman mang-hihina kung ipapaubos sa kanya ’yun.

Pinili kong ’wag na basahin ang book 6 ng Harry Potter, binasa ko na lang sa Internet ang summary nito.  Eh sa wala na akong pakialam talaga, bakit ba?  At dala marahil na marami ring nanood ng araw na iyon na hindi rin binasa ang pamosong libro, maririnig ang napakalutong na reaksyon ng mga tao ng matapos ang pelikula, ”Ay, tapos na?  ’Yun na ’yun?!”

Nabasa ko rin sa Internet na magkakaroon ng dalawang part ang Book 7 ng Harry Potter, ’yung part 1 ipapalabas sa November at ’yung isa..hmm… kapag may pera na ulit ang mga taong gustong mapanood ang part 2.  Ang galing lang, hinati pa talaga ng mga gagu.  Kaya ako (at dito naman ako proud na proud), binasa ko na ang ending ng Harry Potter.  Tama ang hula kong hindi mamatay si Harry Potter (so FPJ-ish movie) at kung sino-sino pa ang mamatay at maglalabanan.  Matatalo si Voldemort, belat! lol

Ang akin lang, ilang taon na nating ine-enjoy ang Harry Potter franchise, hindi na siguro kalabisan ang malaman ang katapusan nito (lalo na sa mga taong sawa na ring magbasa ng libro).  Sa pinakasimpleng pananalita, wala namang masama kung nakalakihan mo na ito.

Rosalinda, heart transplant, atbp.

Ang mga susunod ay mga dialogues sa telenovelang Rosalinda:

(Sa isang inaayusang stage)

(Sa mga sandaling iyon ay nag-aagaw buhay ang ina ni Rosalinda)

(Lalapitan ni Rosalinda ang isang payat na ale na malapit na inaayusang stage)

Rosalinda: Ano pong meron?

Payat na ale:  Ah may pa-singing-contest ang barangay.

Rosalinda:  May premyo po ba?

Rai:  Wala, soundtrip lang. lol

Sa isa namang scene (na galing sa aking kaibigang si Umay):

Fernando Jose:  (marahil kausap ang sarili) Bakit kaya low batt pa rin si Rosalinda?

Umay:  Ikaw na maging cellphone…? lol

So, inoperahan na nga ‘yung nanay ni Rosalinda.  Ang nagbigay yata ng pera pang-opera ay ang ”ninong” ni Rosalinda na si Roderick Paulate (na sa tuwing ipapakita sa mga scenes ay hinihintay mong mag-bakla-baklaan pero madidissapoint ka dahil hindi niya gagawin ’yun).  Sasabihin ng payat na doctor (na mukhang binihisang mendicant) sa tatay ni Rosalinda (na ginagampanan ni Gary Estrada) na ”binuksan” ang puso ng pasyente blah blah blah at kailangan ng heart transplant.  Ang swabe lang, parang kung ano lang ang sinabi.

Payat na doctor:  Kailangan niya ng heart transplant, kung hindi mamatay siya.

Rai:  Well, obviously.  *abot ng pagkain sa payat na doctor* Kain kayo, Doc.

Tatay ni Rosalinda:  Di baleng ako na magbigay ng puso, doc…*sabay iyak*

Rai:  Ganun kadali ’yun ah?  Ano ka, bubble gum?

***

Bilang pang-wakas, hayaan niyong mag-iwan ako ng isang makabuluhang mensahe galing kay Ms. Kris Aquino:

“Hindi ako pwedeng umuwi ng walang dalang Goldilocks bitbit.”

Bakit hindi pwedeng umuwi ng walang dalang Goldilocks bitbit si Kris Aquino, aber? Lol

“coat” on cam…

May kung ilang buwan din ako nawala.  Hindi na lang ako magpapaliwanag.  Bakit ba?  Dapat may explanation?  Ang magandang balita ay narito na naman ako.

Salamat na lang sa aking fresh-from-Germany na kapatid ay naka-harbat ako ng bagong phone na mag-si-sync sa aking laptop.  (Wala ng chocolates, okay?  Sa mga humihingi ng pasalubong, pwede ba, manahimik kayo, hindi ako ang nag-abroad.)

May kung ilan din akong naipong mga nakunan sa aking cellphone.

1.  Biggest Banana-que

Isang maaraw na umaga sa opisina ay inoperan ako ng almusal.  Akala ko naman kung ano, nang ibigay sa akin, eh ‘yan ng ang binigay, parang ‘yung ginamit na bbq stick ay pwede ng gamitin sa panggawa ng papag, tipong mga apat na ganito ay may papag ka na.

2.  Gym Puff

Nakita ko itong nakapaskil sa may kusina sa grill ni Dad, bilang paala sa mga kitchen boys at mga waitstaff ng kanilang ”collective effort” na magpalaki ng katawan.

Translataion:  Walang magyoyosi, mag-gym tayo. (Para sa mga tangang ‘di pa gets ‘yung nakasulat.)

3.  Sino gusto ng star rice?

Sa kusina pa rin ni dad ay napagtripan namin ni Otu na kunan ang mga uber laking products sa kitchen.  Ang posh mo siguro kung ganyan kalaki ang posporo mong pangsindi ng yosi.  Sino gusto ng star rice? Lol

4.  Parang may mali…

Mawalang-galang na sa mga Koreano, pero ako lang ba ang natatawa sa postergrocery storenoodles ni Dad at Otu. na ito ng kung anung inumin?  Nakunan ko ito sa isang Korean noong may ilang oras din kaming naghahanap ng yakiudon

5.  Super Mochi

Minsan ay nagdala si Mama ng mochi galing sa kapitbahay ng sa tingin ko ay isa sa pinakamalaking mochi na nagawa dahil sa katamaran na rin.  Sabi ni Mama, “eh tinatamad daw sila na gawing maliliit pa, kaya ganyan na lang.”  Hindi ko alam kung naubos ni Tatay o kung tinapon na lang ang giant mochi.  Ang importante, nakunan ko ito.

6.  Ang isdang “common”

Isang sikat na isda ito na madalas kong marinig na napagkakamalang Lapu-Lapu.  Kaya naman nung minsan mapunta kami nila Dad at Otu sa Macro (parang Puregold, ayaw ko mag-explain ng mahaba, okay?)  Sabi ng aking source, ang isdang “common” ay matinik at walang lasa.

Ito ang tunay na Lapu-Lapu.

7.  Awkward…

(sa may side ng school)

(sa tapat ng urinal)

Syempre, titingnan mo at titingnan ang “indicator”, ‘di ba?  Ang yuckie!

8.  Seryoso?!

Ash Wednesday noon at nakunan kong nagbabalita si (Sino nga ba ito?).

***

Para sa nalalapit kong bertdey, sa mga nais magregalo sa akin (kahit wala talaga akong party this year dahil si Adelaida [ang pamoso kong nanay] ay turning 50 na), ganito po ang gusto kong gift: lol

Kakatwang Babasahin – Punto! Edition (Vol. 1)

Hindi ako palabasa ng mga regional tabloids na araw-araw ay dini-deliver sa office. Madalas kasi sa Internet ako nagbabasa ng balita (o nagpapanggap na nagbabasa, pero puro pictures lang na gumagalaw sa gmanews.tv ang tinitingnan ko.) Pero kanina, ewan ko at anong pumasok sa kokote ko at nadampot ko ang ilang pakalat-kalat na isyu ng “Punto!  Pananaw ng Malayang Pilipino!” (Pansinin, parang galit lang, puro exclamation point.) 

Habang sinusulat ko itong blog entry na ito ay nalaman ko ring may website pala ito (na gumagana at updated, in fairness).

***

Hindi sa araw-araw ay nakakabasa ng tsismis sa dyaryo na halatang-halata kung saan papunta:  direct assault.

Mga ilang pahiwatig na ang balitang ito ay hindi talaga tungkol sa bagong show nina Boy Abunda at Kris Aquino:

1.  Nasa content title ang pangalan ni John Lapus (na ‘di umuno ay tinatanong kung naiinggit).

2.  Sobrang galit ang sumulat nito na kahit may typo ay okay lang, i.e. katalinuhna (sic)

3.  Diretsahang sinabihan na “screaming faggot” si John Lapuz (na ang akin lang naman ay parang mas nakakailang kung discreet-discreet-an si John Lapuz.)

4.  Ito ang mga sumunod na sinabi ng artikulo:

Kung anik-anik ang lumalabas sa bibig ng hitad na baklita gayong siya mismo, talagang alam niyang wala naman siyang mararating pagdating sa hosting ng isang showbiz- oriented show.

“Hitad na baklita.”  Guys, what’s “hitad”?  I don’t know eh. (kunwari maarte magsalita at naka-braces.)

5.  Magtu-tuloy sa ganito ang nilalaman:

Masuwerte ka nga, John, binigyan ka ng tsansa ng GMA 7 to be one of the hosts ng Showbiz Central. Take note, nilagay ka lang naman diyan para sa comedy factor ng show.

In short, gusto ng Showbiz Central na may pagtawanan naman sa show. Gaya ni Rufa Mae Quinto na nandiyan din para maging katawa-tawa ang dating ng show na ‘yan.

Siguradong pong nabalitaan na ni John na mula sa Feb. 16, magkakaroon ng bagong time slot sina Kris at Boy, sa  primetiome slot ng ABS-CBN, mamamatay naman siya sa inggit at kung anu-ano na naman ang iimbentuhin ng buhong.

Araw-araw yun tsong at walang istasyon na magbibigay sa yo ng pagkakataong ganyan.

By the way, mula sa araw na yun, wala na rin po ang Boy And Kris at papalit sa slot ng dating nito ang show nina Ruffa Gutierrez at Ai Ai Delas Alas.

Minsan iniisip ko, ang gulo siguro ng Pilipinas kung maya’t-maya ang mga libel cases sa anu mang mga bagay.  Ang magandang halimbawa ng isang magandang katangian ng mga Pilipino ay ang kakayahang ipagkibit-balikat ang mga puna sa kanila.  Wow, positive! Lol

***

Tatlo ang problema ko sa artikulo na ito:

Una, nasaan ang balitang “iritado si Ara Mina kay Manny Pacquiao”?  Bakit puro sa “matapang” at “matipid pero may kilig” na Ara Mina ang nasa halos kalahati ng artikulo?

Pangalawa, nabanggit si Manny Pacquiao, kaya umpisa pa lang, alam mong wala kang mahihitang maayos dito.  Para sa bayan ang laban pala?

Pangatlo, sino ang mas seksi pa raw kay Christine Reyes? Si Manny Pacquaio ba o si Ara Mina?  Ako lang ba naguluhan?

BASAHIN MAIGI:

Ara Mina iritado pa rin kay Manny Pacquiao
(Mas sexy daw sa kanya si Cristine Reyes)

***

Ito ang isang nakakawindang na blind item, galing pa rin sa Punto!.  Basahin mabuti ang content title:

Aso ng hibang na aktes, ipanaopera… nang mamatay, ipanaemalsamo, ibinurol at inilibing gaya ng tao sa isang nitso sa likod ng kanyang bahay!

Parang ‘yun na ‘yung buong kwento noh?

Mga tanong (as usual):

1.  Sino ang “hibang na aktres“? 

(a)  S.S. 

(b) R.A. 

(c.) C.G.

(d.) none of the above.

(‘Di ko alam, promise.)

2.  Anong masama kung inoperahan ang aso?

3.  Anong ang malikung e-embalsamuhin at ibuburol at ililibing ang isang aso?

4.  Ako lang ba ang naguguluhan sa ibig sabihin ng ”tao sa isang nitso sa likod ng bahay“?

***

HULING HIRIT!

Ito ang paborito ko sa lahat.

Dalawang bagay lang:

1.  Ito ang umpisa ng artikulo:

Nagsimula sa pagkakaroon ng sinat, na nauwi sa pamamaga ng mga gilagid, hanggang mag-40-39 ang temperatura at pagsusuka ang mga senyales ng pagkakaroon ng dengue ni Angel Locsin.

Feeling ko tuloy may sariling version si Angel Locsin kung paano magka-dengue.  Eh lahat naman ganyan sinyales!

2.  Eh ano ngayon kung nagka-dengue siya?  Eh ano ngayon kung nagkadengue siya ulit? (Uminit pala ulo ko eh.)

***

Para sa aking baby lycan… happy .083.

Display dismay.. or dis-feb.. (ang baduy)

May tubig, may timba, ang dapat lang gawin ay buhusan ang inodoro pagkatapos umihi.

Tapos may nagsulat gamit ang bolpen ng, “eh tabo?“  Ang arte lang.

***

Akala ko noong makita ko ito na nakapaskil sa isang tindahan ay ang 4W’s (what, when, where, why) ang nakakatawa, pero mas pumukaw ng pansin sa akin ay ang nakasulat ng ginamitan ng pulang marker.

Arrest the pusher! (kung galing sa mahirap na angkan) Save the user! (for last?)

***

Ako lang ba ang nag-iisip na parang nakalagak ang tilapiang ito (katabi ng talong at “permented rice” ) na para bang nilalamay?

Mai-share lang patungkol sa lamay:

Usapan sa text ng mga boss:

Scene:  may namayapang semi-boss.

Boss A:  Sir, namatay na nga pala si <insert name here>

Boss B:  Ganun ba? Kailan pa?

Boss A:  Kahapon lang, Sir.

Boss B:  Kailan tayo makikipaglamay?  Saan nakaburol?

Boss A: Mamaya na lang sigurong pagtapos ng office hours.  Sa <insert place here>

Boss B: Ah okay.

(After office hours, nag-text si Boss B kasi nakalimutan kung saang funeraria)

Boss B:  Saan nga ulit naka-display?

Rai:  Naka-display pala eh! *tambling*

“Adelaida Strikes Back!” The 7th Gospel According to Adelaida

Kapag kinakatok ka ng pinto ng buhay at realidad

Maaari ka rin namang lumabas at panandaliang umiwas

Pasasaan ba’t babalik ka rin at sisilong

Pasasaan ba’t pipiliin mo ring kumatok at bumangon.

01/05/09

Rashid

***

Habang binibilang ko ang nalalabing araw ko bago magbalik sa trabaho (kasi kahit sino naman ay maninibago after 12 days na walang pasok at araw-araw ay alas-tres ka na ng hapon kung gumising), napagpasyahan kong panoorin ang aking tinuturing na therapy session, ang programang “Wish Ko Lang”.

***

Nakakatuwa ang nagagawa ng programang Wish Ko Lang sa akin kasi:

-  Feeling ko bumabait ako kapag pinapanood ito

- Para itong mabilisang episode ng Maalaala Mo Kaya, kasi paiiyakin ka talaga nito.

- Nakakatuwang panoorin ito kung kasama si Mama, na laging may nakakatawang komento tungkol sa mga taong nasa programa.

***

Ganito ang nangyari.

January 3, 2009.  Ang episode sa Wish Ko Lang ay tungkol sa:

a.  Isang dating finalist sa Pinoy Pop Superstar na nalalagas ang buhok, for some reason, ‘di ko na lang e-explain.

b.  Dating titser na may Master’s Degree in English Communication at medyo — medyo lang naman — nagliwaliw sa Ortigas dahil nagkaroon ng konting aberya sa pag-iisip.

c.  Batang mag-tiyo (lumpo ‘yung tiyo, ‘yung pamangkin may cleft pallet).

[Kasalukuyan na akong nag-in-internalize para malungkot at makisimpatiya sa dating finalist sa Pinoy Pop Superstar na nalalagas ang buhok, for some reason, nang dumating si Mama.]

Mama:  Ay, Yan, ninanu ya? (Ay, Yan, napano siya?)

Me:  Mag-umpisa yapa, Ma, eku balu. (Kauumpisa lang, Ma, ‘di ko alam.)

Mama:  Ot karakal na pimples? (Bakit ang dami niyang pimples?)

Me:  Ma, that’s not her problem.

Mama:   Ot mag-English ka pa? (Bakit ka nag-i-English?)

Me:  Eku balu. (‘Di ko alam.)  [Tapos tawa lang ako ng tawa.]

[Tuloy sa panonood.]

Mama:  Nanan de kanyan? (Anung gagawin niyan sa kanya?)

Me:  Ma, eku balu. (Ma, ‘di ko alam.)

Mama:  Ay, ot malalagas ya buwak? (Ay, bakit nalalagas buhok niya?)

Me:  Hmmmm.. malamang masakit ya? (Hmmmmmm.. malamang may sakit siya?)

Mama:  Sobra keng shampoo ‘yan. (Sobra sa shampoo ‘yan.)

[Tawa lang ako ng tawa.]

Mama: Aba, tutu naman– (Aba, tingnan mo nga–) [tapos natigilan si Mama kasi pinakita na 'yung girl na na-make-over at dinala sa GMA Network Studio.]

Mama:  Apalagu da ne man eh. (Napaganda naman siya oh.)  Nanan de kanyan? (Anong gagawin sa kanya niyan?)

Me:  Ma, alben me, eku balu. (Ma, panoorin mo, ‘di ko alam.)

[Tapos pinakita 'yung office sa GMA]

Mama:  Yan, magkanu mo ing sweldu da reng keng GMA? (Yan, magkano sa tingin mo ang sweldo ng mga nasa GMA?)

Me:  Eku balu. (‘Di ko alam.)

Mama:  Bisa kang magobra ken? (Gusto mong magtrabaho diyan?)

Me:  Ali. (Hindi)

Mama:  Bakit ali? (Bakit hindi?)

Me:  Masaya naku keni. (Masaya na ako dito.)

[Tapos natapos 'yung segment tungkol dun sa dating finalist sa Pinoy Pop Superstar na nalalagas ang buhok, for some reason, na hindi na namin medyo naiintidihan kung anu nangyari dahil sa sobrang kadaldalan naming mag-ina.]

[Sumunod na pinakita 'yung dating titser na may Master's Degree in English Communication at medyo -- medyo lang naman -- nagliwaliw sa Ortigas dahil nagkaroon ng konting aberya sa pag-iisip.]

Mama:  Yan, bakit ya mag-English? (Yan, bakit siya nag-i-English?)

Me:  Kasi biyasa ‘yang mag-English? (Dahil marunong siyang mag-English?)

Mama:  E wari murit ya? (‘Di ba baliw siya?)

Me:  Bawal lang mag-English reng murit? (Bawal mag-English ang mga baliw?)

Mama:  Aba, menakit naka waring murit na mag-English? (Aba, nakakita ka na ba ng baliw na nag-i-English?)

Me:  Ayan, ing alben ta. (Ayan, ‘yang pinapanood natin.)

Mama:  Ay, e talaga mag-Tagalug, Yan.  (Ay, hindi talaga siya nagta-Tagalog, Yan.)

Me:  Kasi pin biyasa ya talagang mag-English. (Kasi nga marunong talaga siyang mag-English.)

[Tapos pinakita dating titser na may Master's Degree in English Communication at medyo -- medyo lang naman -- nagliwaliw sa Ortigas dahil nagkaroon ng konting aberya sa pag-iisip.  Pagkatapos, pinakita 'yung interview sa anak niya.]

Mama:  Oh lawen mu na, atin ya pang anak. (Oh, tingnan mo na, may anak pa pala siya.)

Me: Bawal la ring mika-anak? (Bawal din sila magka-anak?)

[Tawa ulit.]

Mama:  Pakyapusan ke pa ‘yan. (Gayahin ko nga ‘yan.)

Me:  Ninu? (Sino?)

Mama: Itang mag-English.  (‘Yung nag-i-English.)

Me: Mamurit ka rin? (Mababaliw ka rin?)

Mama:  Ali.  Potang aku, eku mag-English, magkanta naku man. (Hindi.  Kapag ako, hindi ako mag-i-English, kakanta naman ako.)

Me: [Tawa lang ng tawa] Ot gawan mu naman ‘ta? (Bakit mo naman gagawin ‘yun?)

Mama:  Ala mu. (Wala lang.)

[Tawa pa rin ako ng tawa.]

Me: Nanu mong kanta mu kanita? (Ano ikakanta mo ‘pag nagkataon?)

Mama:  Love songs.

[Nalaglag na ako sa sofa sa kakatawa.]

Mama:  Ika, pane mu kung paglokwan. (Ikaw, lagi mo na lang akong niloloko.)

Me:  Aku pa talaga neh?  Ikang sinabing bisa kang mamurit para magkanta keng dalan. (Ako pa talaga noh?  Ikaw ‘tong nagsabing gusto mo mabaliw para kumanta sa daan.)

[Tapos tawa lang kami ng tawa ni Mama.]

[Sumunod na pinakita nang idala (para ipagamot sa isang private mental clinic) 'yung dating titser na may Master's Degree in English Communication at medyo -- medyo lang naman -- nagliwaliw sa Ortigas dahil nagkaroon ng konting aberya sa pag-iisip.]

Mama:  O, ulwan da ne man pala eh. (Oh, gagamutin naman pala siya eh.)

Me: Nanu waring in-expect mu, na ali de? (Ano ba in-expect mo, na hindi?)

Mama:  Pwedi la pang uulwan reng pakanyan neh? (Pwede pa lang gamutin ang mga ganyan noh?)

[Tawa lang ako ng tawa.]

[Sumunod na pinakita 'yung after-two-months na, nagamot na 'yung dating titser na may Master's Degree in English Communication at medyo -- medyo lang naman -- nagliwaliw sa Ortigas dahil nagkaroon ng konting aberya sa pag-iisip.]

Mama:  Ay, ot ene mag-English?  Ampong metaba ya neh? (Ay, bakit hindi na siya nag-i-English?  Saka bakit tumaba siya?)

[Pinakita sa segment na ini-interview na 'yung dating titser na may Master's Degree in English Communication at medyo -- medyo lang naman -- nagliwaliw sa Ortigas dahil nagkaroon ng konting aberya sa pag-iisip.  Medyo mataba na siya at hindi na gaanong nag-i-Ingles.]

Me:  At least balu ku na wokarin daka paulu potang bigla na kang migkanta keng dalan. (At least alam ko kung saan kita ipapagamot kapag bigla ka na lang kumanta sa kalsada.)

Mama:  Murit ka talaga. (Baliw ka talaga.)

Me:  Aba, ikang sinabing bisa kang magkanta keng dalan. (Aba, ikaw nagsabing gusto mong kumanta sa kalsada.)

[Sumunod na pinakita 'yung batang mag-tiyo (lumpo 'yung tiyo, 'yung pamangkin may cleft pallet) na hindi na napanood ni Mama kasi kinailangan niyang pumunta sa Homeowners Association Meeting.]

***

Mga naisulat na patungkol kay Mama:

- India Stampede: The 6th Reading According to the Gospel of Adelaida

- The 5th Reading According to the Gospel of Adelaida

- The 4th Reading from the Gospel of Adelaida (Ang Bongang-Bongang Come Back)

- The 3rd Reading from the Gospel of Adelaida

- The 2nd Reading from the Gospel of Adelaida

- The Gospel According to Adelaida

- Kari-MARIMAR-im

- Ano ang Mangustin?