Mga nag-su-suicide dahil nabu-bully

Ang Tulendoy of the Week ay iginagawad bilang parangal sa isang tao/grupo/pangyayari na nakapagpamalas ng katangi-tanging “katulenduyan” sa linggong ito.

***

Bilang parangal sa mga pinag-iisipan na magpakamatay dahil nabu-bully; sa mga piniling mag-suicide na lang at sumuko ng tuluyan; at sa mga tinapos ang mga sariling buhay dahil lang hindi makayanan ang pag-aalispusta ng iba.

Naibalita ang pagpapakamatay ng isang estudyante dahil ‘di umano’y hindi na nito nakayanan ang pambu-bully sa kanya ng mga kanyang mga kaklase.

Ang akin lang, kailanman ay walang dahilan para magpakamatay ang isang tao; hindi dahil utos ito ng Bible, pero dahil malaking kamangmangan ang magpakamatay.  Masarap mabuhay, sa ano mang sitwasyon o kalagayan.

Ang akin lang, madaling isisi sa mga nam-bully sa nasabing estudyante ang nangyari.  Marahil ay sumobra ang mga ito sa pag-aalispusta sa kanilang kaklase, pero hindi ito dahilan para magpakamatay.

Ang akin lang, madaling makisampitiya sa mga naiwan ng estudyanteng nag-suicide; ang makisali sa kung anu-anong kagaguhang kumokondena sa pambu-bully; ang makisawsaw sa mga panawagan na parusahan ang mga nam-bully sa estudyante.  Pero ang tanong, sino ba ang nagpakamatay? Sino ba ang nagpatunay na sa mga panahon na wala kang magawa sa isang bagay, ang dapat gawin at kitlin ang sariling buhay?

Ang akin lang, kung sisihan lang din ang pag-uusapan, dapat sisihin din ang mga magulang ng nasabing estudyante, sampu ng mga kaibigan/kaanak nitong hindi man lang siya nabigyan ng lakas at dahilan para lumaban o mapagtagumpayan ang mga pagsubok sa buhay.

Ang akin lang, hindi ako naaawa sa mga nagpapakamatay. At habang hindi ko rin naman iniisip kung sa impyerno ang bagsak nila (kung meron man), iniisip ko rin na marahil hindi nabibilang sa mundong ito ang mga pinipiling talikuran ang buhay dahil lang hindi nila magawang ipagtanggol ang kanilang sarili.  Hindi naman mahirap ang mabuhay sa mundong ito.  “Chicken feed”, sabi nga nila.

Bilang napiling Tulendoy of the Week, lahat ng nag-iisip na magpakamatay ay padadalhan ng scented stationery na may kasamang mamahaling ballpen (para sa suicide note) at limang metro ng extra-strenght na lubid (para sa tuluyang pagpapatunay na isa ka ngang dakilang tulendoy).*

Mga Taong Hayok sa Nipple ni Anne Curtis – Tulendoy of the Week

Ang Tulendoy of the Week ay iginagawad bilang parangal sa isang tao/grupo/pangyayari na nakapagpamalas ng katangi-tanging “katulenduyan” sa linggong ito.

***

Bilang parangal sa mga walang kasawa-sawang naghahanap ng pictures at videos ng lumabas na nipple ni Anne Curtis sa isang show sa TV; sa pagpapatunay na ang isang nipple (ng isang artista) ay maaring magdulot ng isang pambansang kaguluhan; at sa pagpapatunay na sa panahon ng El Niño, panahon ng national elections, at kung anu-ano pang malalaking isyu sa bansa, nipple lang ni Anne Curtis ang katapat.

Ang akin lang, nipple lang ito, mga kaibigan.  Hindi ko lubos maisip kung anu-anong kamunduhan ang ginagawa ng mga tao dahil dito, o mali ba ako at ito lang ba ay isang curiosity na kailangang pagbigyan? Ang nipple ni Anne Curtis ay ikamamatay mo kapag hindi mo nasilayan?

Ang akin lang, hindi ko ginustong malaman ang isyu na ito (pati na rin ang aking boss na naturete na rin yata sa mga tsismisan sa opisina patungkol sa nipple ni Anne Curtis, na sa sobrang naasar ay nung makita ko ay tinanong ako, “Ano ba nangyari sa nipple ni Anne Curtis?”).  Laman ng Internet, TV, at mga pahayagan ang nangyari.  Ayaw mo man itong malaman ay pilit na dinedetalye (pero hindi pinapakita ang pictures) dahilan para mag-umpisa kang mag-imagine ng tunay na nangyari.  Hindi sa malisyoso, pero may mga balitang parang pinapalabas na nabastos itong si Anne Curtis, na animo’y kasalanan ng taong-ayan ang paglabas ng isa niyang suso.

Ang akin lang, suso lang ito, mga tsong, move on.  Gusto ko tuloy isipin na wala na yatang silbi ang mga porn ngayon para ibsan ang lumilitaw na pangangailangan ng lahat sa simpleng tawag ng laman (o ang madaling dahilan na “curiosity”).

Bilang napiling Tulendoy of the Week, lahat ng mahuling naghahanap sa nipple ni Anne ay bibigyan ng picture ni Anne Curtis kasama ang unang katambal niya noong late ‘90s, (at hindi na yata nag-aatista) si Chubi Del Rosario.  Sa nasabing picture, yakap-yakap ni Chubi Del Rosario si Anne Curtis na animo’y pinoprotektahan ito sa sino mang gustong sumilip sa kanyang mga suso.  Enjoy.*

Mga mapanumbat na political advertisement – Tulendoy of the Week

Ang Tulendoy of the Week ay iginagawad bilang parangal sa isang tao/grupo/pangyayari na nakapagpamalas ng katangi-tanging “katulenduyan” sa linggong ito.

***

Bilang parangal sa mga kukakandidatong maya’t-mayang ipinapakita na sa panahon ng eleksyon, ang pinakamabuting gawin ay sumbatan ang taong-bayan sa mga naging kontribusyon at mga pangyayaring naganap sa kanilang buhay; at sa pagpapaalala na “may utang na loob” dapat ang taong-bayan sa kanila.

Ang akin lang, para sa mga kumakandidatong inabutan ng EDSA People Power 1, ang tuwirang pagpapaalala sa mga naging kontribusyon ninyo sa nasabing kaganapan ay hindi masama.  Pero ang ipaggitgitan na panahon naman para sa taong bayan na suklian ito ay tuwirang pagsumbat sa dapat sana’y isang alaalang ginawa hindi dahil kinailangan pero dahil ito, sa mga panahong iyon, ay ginawa ng bukal sa kanilang kalooban.

Ang akin lang, para sa lahat ng kumakanditong namatayan ng sikat/pamosong kaanak, lumilitaw na pati ang mga multo ng nakalipas ay innendorso kaya sa isang kaganapang sana’y ang layunin lang ay makita kung sino ang nararapat, at hindi kung sino ang mga naiwan at animo’y nagluluksa pa ring mga kaanak.  Kung namatayan man kayo, nakikiramay ang lahat; hanggang dun na lang at ‘wag animo’y isinusumbat ang kamatayang kung tutuusin ay hindi naman ginusto ng sino man.

Ang akin lang, para sa mga politikong nagtagumpay sa laban ng kahirapan, kung mahirap kayo noon at mayaman na kayo ngayon, tigilan ang animo’y pagsisi sa taong-bayan na hindi kayo makakain ng masarap na ulam noon; tigilan ang animo’y pagsumbat na wala kayong pambili ng gamot at anu pa mang pangangailangan noon.

Ang akin lang, sumesentro ang karamihan ng mga political advertisementpolitical advertisement ay kung hindi man mga kakayahan ng kandidato ay mga malinaw, malalim, at pangmatagalang programang angkop sa lahat at hindi lang para sa mga mahihirap (at para sa mga piniling yakapin ang kahirapan dahil mas madali nga namang isisi sa gobyerno ang lahat ng problema sa buhay). ngayon sa mga animo’y panunumbat at pagtawag ng simpatya at awa;  hindi ba’t nararapat lang na ang gawing sentro naman ng mga

Bilang napiling Tulendoy of the Week, wala kayong premyo, mga echusero.*

Mga Nakakalitong Promo – Tulendoy of the Week

Ang Tulendoy of the Week ay iginagawad bilang parangal sa isang tao/grupo/pangyayari na nakapagpamalas ng katangi-tanging “katulenduyan” sa linggong ito.

***

Bilang parangal sa paglulunsad ng mga promo na kung hindi man nakakalito ay tuwirang ginigoyo ang mga tao (gaya ng mga unlimited text/call promo ng mga telecommunication companies) at sa pagpapaganap ng nakalikihang gawain ng mga tao na kapag may “free” at “sale” na nakalagay ay isa produkto/serbisyo, dapat na itong bilhin.

Ang akin lang, ayusin niyo naman. Gaya na lang nitong nakita kong promotional ad ng isang restaurant,

Mga tanong na dapat sagutin ng management ng restaurant:

1.  “For every group of 10”, may libreng “buffet”? “Buffet”, meaning?

2.  Dapat ba “graduates” lang ‘yung “group of 10”?

3.  Paano kung halimbawa may pumasok na “group of 10”, tapos may pinagpanggap na “graduate” (meaning, pinag-suot ng toga habang umo-order), may libre na silang “buffet”?

Bilang napiling Tulendoy of the Week, ang management ng restaurant (na hindi ko naman talaga binanggit kung tutuusin) ay magtatampisaw at e-enjoy-in ng lahat ng “free amenities”, ayon pa rin sa isa naman nilang advertisement patungkol sa pagtanggap ng mga reservations and whatnot.*

Church Vs. Condom-distribution program ng DOH – Tulendoy of the Week

Ang Tulendoy of the Week ay iginagawad bilang parangal sa isang tao/grupo/pangyayari na nakapagpamalas ng katangi-tanging “katulenduyan” sa linggong ito.

***

Bilang parangal sa maya’t-mayang pakikialam sa ilang mahahalagang isyu (gaya ng pelikulang Avatar noong mga nakaraang buwan) na sa pangkalahatang perpektibo ay binabago ang buhay ng bawat tao (yata); sa pagpunto na “imoral para sa isang opisyal ng gobyerno (DOH Secretary Esperanza Cabral) na suportahan ang pamamahagi ng mga condom na hindi naman talaga natin alam kung nakakatulong sa pagsugpo/pagbawas sa mga kaso ng mga HIV/AIDS”.

Ang akin lang, hindi masamang bantayan ang “moralidad” ng bansa, bilang natatanging “trabahong” maitutuwing para sa Simbahan.  Pero, sa mga ganitong pagkakataon, gusto kong isiping nagbibiro lang ang Simbahan sa kanilang nakikitang solusyon kung hindi gagamit ng condom:

“ang paraan para matigil ang pagkalat ng sakit [HIV/AIDS] ay ang pagsunod sa mga turo ng simbahan at ang pagrespeto sa kabanalan ng katawan ng tao.”

Ang akin lang, hindi ito usapan ng ‘di pagsunod sa “mga turo ng Simbahan”; ang pinag-uusapan dito ay buhay at kinabukasan.

Madalas banggitin ng isa kong kaibigan (Toshi) na may isang pag-aaral daw na nagpapakita na pinakamarami ang HIV positive sa mga callcenter industry.  Kung totoo man ito, hindi ko alam; ang punto dun ay maraming gusto ng sex; at kasama sa mga maraming gusto ng sex ang may sakit na kapag hindi nag-condom ay ikakalat pa lalo ang sakit.

May ilang kaibigan na rin akong maagang nag-asawa dahil nag-sex ng maaga at hindi gumamit ng condom. Hindi mahirap intindihin kung saan sila nagkulang.  Sa edad ba o dahil hindi lang sila gumamit ng condom?

Hangga’t hindi kayang pagalingin ng simpleng dasal at pananampalataya ang mga HIV positives; hangga’t may mga ikinakasal dahil nakabuntis/nabuntis ng maaga (at hindi nagrereklamo ang Simbahan sa ganitong sitwasyon); at hangga’t pinupuna ang solusyon imbes na ang mga problema, mas masarap pang isiping nabuntis si Mama Mary dahil wala pang condom noong panahon ni Baby Jesus.

Bilang napiling Tulendoy of the Week, bibigyan ang Simbahan ng isang malaking-malaking punong maaring kahulan kapag may mga isyu gaya nito, dahil obviously, you’re barking at the wrong tree, honey.  What morality?*

Mga Ma-Feelings sa Pagkanta – Tulendoy of the Week

Ang Tulendoy of the Week ay iginagawad bilang parangal sa isang tao/grupo/pangyayari na nakapagpamalas ng katangi-tanging “katulenduyan” sa linggong ito.

***

Bilang parangal sa pagkarami-raming ma-feelings kung kumanta ng kung anu mang kanta, lalo na sa videoke; sa pagkakaroon ng ambisyong maging isang sikat na mang-aawit kahit isa ka lang so-so singer; sa pangangarap na “someday”, sisikat ka rin, kung bakit hindi mo pa alam.

Ang akin lang, wala namang masama sa pagkanta, ang magsisisigaw at karirin ang videoke.  May hinala nga ako na naimbento ang videoke para mapagbigyan ang mga hindi marunong kumanta at nais lang pagbigyan ang kung anu mang trip nila sa buhay. Pero, may mga ilan, gaya ng kapitbahay namin (hindi ko na lang babanggitin na ang tinutukoy ko ay ang Yanez Family) at ilang friend of a friend (hindi ko na lang babanggitin ang pangalan…yeah, hindi ko talaga babanggitin this time), na taas noong bumibirit ng kung anung mga kanta. Walang masama sa pagkanta.  Pumapangit lang ang pagkanta kapag:

- tatlong araw kayong nagvi-videoke para sa isang araw na okasyon. (Imagine kung hindi lang siguro inappropriate ang pagvi-videoke kapag Holy Week, mga dalawang linggo rin siguro silang mag-iingay, I mean, kakanta.)

- wala ka naman sa amatuer singing contest pero may tingin kang, “I’m better than you.”

- feeling mo may malaking audience na nagkakandarapa na pakinggan ka.

- tone-deaf ka na hindi mo pa alam.

Ayos lang ang mag-feelings, basta marunong ka talaga.  For the record, hindi ako marunong kumanta.  Ganun lang kasimple.  Hindi pa ako ma-feelings.  Maayos ang buhay.

Bilang napiling Tulendoy of the Week, binibigyan kayo ng DVD ng Inday ang the Golden Bibe, starring Maricel Soriano as Inday and Aiza Seguerra as The Golden Bibe, at ang paborito kong audition clip sa American Idol Season 9 so far. Wala lang, parang cool lang na mga premyo.

Vatican versus Avatar – Tulendoy of the Week

Ang Tulendoy of the Week ay iginagawad bilang parangal sa isang tao/grupo/pangyayari na nakapagpamalas ng katangi-tanging “katulenduyan” sa linggong ito.

***

Bilang parangal katangi-tanging pagpuna sa pelikulang Avatar; para sa pagsasabi na mababaw ang istyorya nito; na “nilaro ng “Avatar” ang isip ng mga tao na ang pagsamba sa kalikasan ay maaaring palitan ang relihiyon ng isang tao lalo pa’t ginamitan ito ng special effects”.

Ang akin lang, para sa isang ginagalang na bahagi/halagi ng isang relihiyon, nakakahiyang isipin na pati ang mga maliliit na bagay (gaya ng kung anu ang nagiging epekto ng panonood ng isang pelikulang kumita ng sandamakmak) ay pinakekelaman.  Para sa isang halagi ng simbahang mas madaming problema kaysa sa atupagin ang paglibak sa isang pelikula, nakakalungkot isipin na kulang na lang sabihan na bobo ang mga manonood ng Avatar, dahil sa takot na malamang ay madala ang mga manonood nito at subukang maghanap ng malaking ibong pwedeng sakyan, isang puting punong pwedeng sambahin, at kung ano ang gagawin parang maging kulay-blue ang balat.  Pelikula lang ang Avatar; hindi kami ganun kamangmang.  Hinihintay ko ang pagkakataong magkaroon din ang Vatican ng kahalintulad na tugon sa isang pelikula, lalo na sa mga pelikulang gaya ng Twilight, Underworld, The Vampire’s Assistant, sampu ng mga pelikulang tuwirang nagpapakita na totoo ang mga bampira at hindi sila takot kay “God”.

Bilang napiling Tulendoy of the Week, binibigyan ko kayo ng napakalamig at napakasarap na iced tea galing sa Rumpa (isang kilalang restaurant sa Angeles City) at ng mag-lighten-up naman kayo at yakapin ang idea na masarap ang walang pinoproblema sa buhay.  Kasama din sa inyong premyo ang isang complete crossstitch set ni Dyisas, at ng may mapaglibangan kayo ng tuluyan.

***

Para sa iyo ang blog entry na ito, Geri.

Number 1 ba sa kung anu mang listahan ang Avatar?

Lahat ng uptight, taas ang kamay

***

Prelate forbids chewing gum, cell phones inside church

To maintain a prayerful silence inside churches, a Catholic archbishop reminded churchgoers in his archdiocese to refrain from chewing gum, chatting and using cellular phones inside churches.
Lingayen-Dagupan Archbishop Socrates Villegas ordered his clergy to remind their parishioners about showing signs of respect inside the church.
“You must realize that for us churchmen, nothing is more necessary than meditation. We must meditate before, during and after everything we do. Would you like me to tell you how to give God more pleasing worship? Stay quiet with God. Do not spend your time in useless chatter,” he said in a fraternal letter to priests in the archdiocese.
In a fraternal letter, Villegas told his priests to teach their parishioners again on the practice of genuflecting before the tabernacle, modesty in dressing and remind the faithful of the “discourtesy of chewing gum or using cell phones in the church.”
“The church and its surroundings must be kept clean, too, from trash candy wrappers, soiled missalettes and even stuck chewing gum on the church flooring,” he added.
Also, Villegas took a dig on the use during Masses of secular love songs with religious lyrics.
He also advised the clergy to “refrain from the practice of having children or young people dance in the parish sanctuary” during Liturgical celebrations, at least until the Episcopal Commission on Liturgy approved the rules governing dancing within the Mass.
The prelate also reminded his clergy to celebrate the Mass with the dignity and solemnity it deserves.
Altar articles
Sacred vessels and other altar articles did not slip from the bishop’s notice, as he reminded his clergy to preserve the cleanliness of these items and to subject the containers regularly to “metal plating to maintain their luster befitting the divine worship.”
“God deserves the best,” he stressed.
He said the altar linens—corporal, purificator, and finger towels—should be used according to their specific purposes, and not to be interchanged.
“The corporal must be laid out on the altar only at the presentation of bread and wine and folded back after the purification of the vessels,” Villegas said, stressing that “it must not be left on the altar.”
He said that the purificator is used to wipe the chalice for droplets of water and wine during the preparation of the gifts and for purifying the Chalice, Paten and Ciborium after Communion, while the finger towel is used for drying the hands after washing.
The purificator must have an embroidered cross in the middle while that of the finger towel is normally in the corner.
Villegas reminded the priests to instruct their sacristans and altar servers to observe the proper use of the altar linens.
“The church must be the cleanest place in the community,” he added.
Villegas also reminded his priests on the importance of animating seriously the liturgical singing in their parishes.
As a form of worship, singing together also promotes the spirit of unity and communion, he said.
“Please encourage the choirs to undertake their task as a ministry and not as a performance for public adulation,” he said. - LBG, GMANews.TVNews.TV

***

Ito ay para sa lahat ng kaibigan kong mga Hudyo na hindi man lang ako binati ng Merry Christmas noong Pasko. (Tama ba ako, Denboy?)

Mariah Carey (sa kanyang acceptance speech) – Tulendoy of the Week

Ang Tulendoy of the Week ay iginagawad bilang parangal sa isang tao/grupo/pangyayari na nakapagpamalas ng katangi-tanging “katulenduyan” sa linggong ito.

***

Bilang parangal sa iyong acceptance speech sa nakaraang Palm Springs Internacional Film Festival.

Ang akin lang, nakakatuwa ka.  As in, nakakatuwa ka, promise.

Bilang napiling Tulendoy of the Week, hahatiran ka ng 3-in-1 coffee, ‘yung mainit na mainit, pang-tanggal ng katulenduyan.

Nag-asawa ka na ba? – Tulendoy of the Week

Ang Tulendoy of the Week ay iginagawad bilang parangal sa isang tao/grupo/pangyayari na nakapagpamalas ng katangi-tanging “katulenduyan” sa linggong ito.

***

Bilang parangal sa lahat ng naging ugali na yata ang magtanong sa mga nakakasalubong na kaibigan/dating klaymeyt noong hayskul ng “Nag-asawa ka na ba?  May anak ka na ba?” at para sa pag-iisip na dahil sampung taong na rin ang nakakaraan eh hindi na nakakahiyang isipin at i-assume na ang iyong klasmeyt noong hayskul ay nag-asawa na at sabi nga nila ay “lumagay na sa tahimik”.

Ang akin lang, kailan pa naging requirement sa buhay ang mag-asawa? Hindi rin kagandahan ang isiping dahil tumaba ang isang tao ay nanganak na ito (kung ito ay babae, syempre) at kung lalaki naman at tumaba ay sumobra ito sa pagkain (at lahi talaga nila ang tabain).

Sa taon na ito, nakatakda ang aming hayskul reunion.  Kung kailan at saan, hindi ko alam.  Ang alam ko lang, matapos ang 10 taon, ang tsansa ay makikita ko ang mga klasmeyt ko noong hayskul at kung sino-sinong ka-batch na sampung taon na ring nagtatamasa/naghihirap sa buhay.  (Imagine kung gaano karaming tulendoy ang pwedeng isulat kapag nagkataon.)

Bilang napiling Tulendoy of the Week, lahat ng maririnig na nagtatanong inappropriately ng “Nag-asawa ka na ba?” ay ipapakasal gaya ng nangyari kay Salve (Sharon  Cuneta) sa pelikulang Babangon Ako’t Dudurugin Kita (kahit lalaki pa ang mga ito).  Kakausapin ng inyong ama (Ruben Rustia) si Alfred (Christopher De Leon) at pipiiliting pakasalan ka niya. Aalipinin ka ni Alfred. At matapos makahanap ng mayamang matrona nagngangalang Via (Hilda Coronel) ay ipapagahasa ka niya sa isang nagngangalang Harry at hihiwalayan na ng tuluyan.  Hindi kasama sa iyong premyo ang makahanap ng isang sindikatong tutulong sa iyong “bumangon” at “durugin” si Alfre, Via, at Harry.  At least, naranasan mo ang mag-asawa (at magahasa).  Kudos sa iyo.

***

Note to Enchong:

Ganti ko ito sa sino mang ungas na nagtanong sa iyo ng ganun.  I love you.